Yargıtay 11. Ceza Dairesi, ikinci el otomobilde kilometre düşürülmesine ilişkin dolandırıcılık iddiasında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararını kanun yararına bozdu. Daire, alıcının geçmiş kilometre kayıtlarını sorgulayabilmesinin soruşturmanın kapatılması için tek başına yeterli olmadığına karar verdi.
Dosya, 65 bin kilometrede olduğu belirtilen bir aracı satın alan B.D.'nin şikayetiyle başladı. B.D., noter satışının ardından aracın gerçek kilometresinin 251 bin kilometre olduğunu tespit etti ve satıcı şirket yöneticisiyle yaptığı görüşmeden sonuç alamayınca Cumhuriyet Savcılığına başvurdu.
Savcılık, alıcının aracın kilometre kayıtlarını kendisinin sorgulayabileceği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verdi. Bu karara karşı Sulh Ceza Hakimliğine yapılan itiraz da reddedildi.
Dosya daha sonra Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozma istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına taşındı. Başsavcılık da dosyayı Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderdi.
Yargıtay, satıcı konumundaki kişiler hakkındaki dolandırıcılık iddiasının yalnızca alıcının gerekli kontrolleri yapmadığı gerekçesiyle sonuçlandırılmasını yasaya uygun bulmadı.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, soruşturmada birden fazla incelemenin yapılması gerektiğini belirtti. Kararda, aracın muayene belgelerinin temin edilmesi ve satış gününde aracı inceleyen eksperin beyanının alınması gerektiği kaydedildi.
Ayrıca aracın suç tarihindeki piyasa değerinin belirlenmesi istendi. Kilometrenin nasıl düşürüldüğünün ve bu işlemin basit bir kontrolle anlaşılıp anlaşılamayacağının da teknik bilirkişi raporuyla tespit edilmesi gerektiğine hükmedildi.
Dosyada yapılması gereken incelemeler şöyle sıralandı:
Aracın muayene kayıtlarının temin edilmesi
Satış gününde inceleme yapan eksperin beyanının alınması
Aracın suç tarihindeki piyasa değerinin belirlenmesi
Kilometre düşürme işleminin nasıl gerçekleştiğinin araştırılması
İşlemin basit bir kontrolle fark edilip edilemeyeceğinin teknik bilirkişi tarafından değerlendirilmesi
Yargıtay, bu araştırmalar tamamlandıktan sonra olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğini bildirdi.
Daire, kararında doğrudan dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönünde bir hüküm kurmadı. Buna karşılık, "alıcı sorgulasaydı" yaklaşımının tek başına dosyanın kapatılmasına yeterli olmadığı sonucuna vardı.
İlk kararda, müştekinin denetim imkanının ortadan kaldırılmadığı, şüpheliye atfedilen eylemin basit yalan düzeyinde kaldığı ve uyuşmazlığın ayıplı mal tesliminden kaynaklandığı değerlendirilmişti.
Yargıtay ise bu sonuca ulaşılmadan önce teknik ve maddi incelemelerin tamamlanması gerektiğini belirtti. Eksik soruşturma sonucunda verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itirazın reddedilmesini hukuka aykırı buldu.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi kabul edildi. 7. Sulh Ceza Hakimliğinin kararı oy birliğiyle kanun yararına bozuldu.
