Türkiye’de Karadenizlilerden sonra en fazla dayanışma içinde olan, akrabalık bağları güçlü ve organize hareket edebilen topluluklardan biri olarak gösterilen Ahıska Türkleri, yeniden gündemde.
2016 yılında Ahlat’a yerleştirilen sadece 72 Ahıska Türkü için “bölgenin demografik yapısını bozuyor” diyerek tepki gösteren DEM Parti yönetimi, bugün milyonlarca Suriyeli ve Afgan’ın Türkiye’de kalmasına sessiz kalmakla eleştiriliyor. Milliyetçi çevreler, bu tavrı “Türk’e düşmanlık” olarak nitelendiriyor.
Ahıska Türkü 218 aile, Bitlis-Ahlat’a kalıcı olarak yerleştirildi. Ahlat ilçesindeki Ahıska Türkü nüfusunun artması, bölgedeki DEM Parti üyelerini özellikle rahatsız etti. Sözde açılım sürecinde ise Bitlis’teki Ahıska Türklerinin Gürcistan’a geri gönderilmesi talep edildi.
Bu taleplerin hemen ardından Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Ahıska Türkleriyle ilgili yaptığı açıklamada, “Bizim için büyük ehemmiyet arz eden Ahıska Türklerinin ana vatanlarına güvenli ve onurlu dönüş sürecine dair beklentimizi Sayın Kavelashvili’ye ilettim. Bu sürecin sağlıklı ilerlemesi için Türkiye olarak her türlü desteği vermeye devam edeceğiz” ifadelerini kullandı.
Bu sözler, milliyetçi kesimlerce eleştirilirken, mevcut Ahıska Türklerinin dışında aynı bölgeye başka Türklerin de getirilmesi çağrıları yapılıyor. Tepkilerde, “Suriyeliler kalabilir ama Ahıska Türkleri kalamaz” yaklaşımına karşı çıkılıyor.
Uzmanlar, Ahıska Türklerinin gerçek anavatanının Türkiye olduğunu ve Gürcistan’a dönüşün onlar için fayda sağlamayacağını belirtiyor. Kazakistan, Özbekistan, Azerbaycan ve Kırgızistan’da yaklaşık 400 bin Ahıska Türkü bulunduğu, bunların Ahıska’ya yakın olan Kars, Ardahan, Iğdır, Ağrı ve Ahlat gibi illere yerleştirilmesinin hem kültürel hem de stratejik açıdan önemli olacağı ifade ediliyor.